PageRank: jak Google mierzy autorytet strony i jak przekazują go linki

PageRank to sposób, w jaki Google mierzy autorytet strony, czyli to, jak bardzo jej ufa. Autorytet budujesz na dwa sposoby: kliknięciami z Google, które zbierają Twoje podstrony, i linkami z innych serwisów, które przynoszą go z zewnątrz – tą drogą rośnie szybciej. Linki wewnętrzne przesuwają go potem między Twoimi podstronami. Google do dziś nazywa PageRank jednym ze swoich podstawowych systemów rankingowych.

Większość tekstów o PageRanku zaczyna od pełnego wzoru i „losowego internauty”, a kończy, zanim powie, co z tego wynika dla Twojej strony. Ja zaczynam od skutków: skąd bierze się autorytet, jak płynie po linkach i dlaczego każdy kolejny link na stronie dostaje go mniej.

PageRank i rozwodnienie mocy linków: strona ze 100 punktami autorytetu i dwoma linkami przekazuje każdej stronie po 50 punktów, a z dziesięcioma linkami po 10
Rozwodnienie mocy linków: każdy kolejny link na stronie dostaje mniejszą część jej autorytetu.

Czym jest PageRank: autorytet, czyli zaufanie Google

PageRank wymyślili Larry Page i Sergey Brin na Uniwersytecie Stanforda, zanim założyli Google. Ich pomysł był prosty: link z jednej strony do drugiej to głos zaufania. Strona, której wiele mocnych stron daje głos zaufania, zasługuje na wyższą pozycję.

W SEO mówimy na to autorytet. Autorytet to siła SEO Twojej strony – miara tego, jak bardzo ufa jej Google. Jeśli Twoja strona ma duży autorytet, szybciej wchodzi na nowe frazy, rankuje na trudniejsze i Google wybacza jej więcej.

Na co dzień jako ekspert SEO buduję ten autorytet stronom klientów. To on najczęściej decyduje, czy strona w ogóle wejdzie do pierwszej dziesiątki na frazę, o którą walczy.

Google nadal używa PageRanku i nazywa go podstawowym systemem

Google zdjął w 2016 roku zielony pasek PageRanku z przeglądarki i wielu SEO-wców uznało, że PageRank umarł. Zniknął tylko licznik – algorytm działa dalej.

Dokumentacja Google Search Central mówi to wprost. PageRank był jednym z podstawowych systemów rankingowych od startu Google. Od tamtej pory bardzo się zmienił, ale nadal należy do tej grupy.

PageRank w dokumentacji Google Search Central: zaznaczone zdania, że PageRank to jeden z podstawowych systemów rankingowych od startu Google i nadal jest ich częścią
Google Search Central, „A guide to Google Search ranking systems”, sekcja o PageRanku.

Podstawowy znaczy dla mnie główny. Google ma dziesiątki systemów i sygnałów, a PageRank stoi wśród tych, na których opiera się cały ranking. To moja interpretacja słowa „core”, nie definicja Google.

Są dwa inne potwierdzenia. Gary Illyes z Google napisał w 2017 roku, że po 18 latach Google nadal używa PageRanku w rankingu. Notatki z rozmowy z inżynierem Google HJ Kimem, ujawnione w 2025 roku w procesie USA przeciwko Google, opisują PageRank jako odległość od znanego, zaufanego źródła.

Jak PageRank przekazuje autorytet i czym jest rozwodnienie mocy linków

Twoja podstrona ma 100 punktów autorytetu i dwa linki dofollow do innych podstron. Każda z nich dostaje po 50 punktów. Przy dziesięciu linkach każda dostaje po 10.

Ta matematyka ma nazwę: rozwodnienie mocy linków, po angielsku link equity dilution. Każdy link, który dodajesz na podstronie, zmniejsza część autorytetu, jaką dostają pozostałe. To uproszczony model, ale oddaje sedno. Wynikają z niego trzy zasady, które stosuję przy każdej stronie:

Nofollow to dla Google od 2019 roku wskazówka, a nie polecenie – link z nofollow może więc nadal coś przekazać.

W SEO zawsze grają dwie rzeczy: autorytet, czyli moc SEO, i trafność, czyli dopasowanie do tego, czego szuka użytkownik. Link przekazuje jedno i drugie: moc ze strony linkującej i sygnał, na jakie frazy ta moc ma działać.

Anchor to jeden z najsilniejszych sygnałów, kiedy linkami budujesz widoczność na konkretne zapytanie. Twórcy Google pisali już w 1998 roku, że tekst linku przypisują stronie, do której link prowadzi. Dlatego w linkach wewnętrznych anchor to zawsze główna fraza strony docelowej.

Przykład. Link z anchorem „audyt SEO” stoi w artykule o spadkach ruchu, w akapicie o szukaniu przyczyny spadku. Taki link działa mocniej niż ten sam link we wpisie o zarobkach w SEO, bo zgadzają się anchor, otoczenie i temat strony.

Popularny mit mówi, że link jest po to, żeby ktoś w niego kliknął i przyszedł do Ciebie. To nieprawda. Link dofollow przekazuje autorytet sam w sobie, bez żadnego ruchu z polecenia.

Jest jednak drugi poziom. Linki w miejscach, w które ludzie klikają, przekazują więcej. Patent Google US 7,716,225, znany jako model rozsądnego internauty, opisuje ważenie linków po ich cechach: po miejscu na stronie, wielkości czcionki i anchorze.

Dlatego wartościowy link stawiam tam, gdzie czytelnik z dużym prawdopodobieństwem w niego kliknie: wysoko w treści, w zdaniu na temat. Linki w menu i stopce przekazują dużo mniej, więc nie liczę ich do limitu pięciu linków w treści.

Autorytet strony i autorytet tematyczny

Rozróżniam dwa rodzaje autorytetu. Nie trzy i nie pięć – dwa.

Najłatwiej pokazać to na sporcie. Strona to drużyna, podstrony to zawodnicy, a tematy to dyscypliny. Twoja drużyna może być mocna ogólnie, a jednocześnie słaba w dyscyplinie, w której dopiero zaczyna. Siła drużyny to suma tego, co jej zawodnicy pokazują we wszystkich dyscyplinach.

PageRank a autorytet strony i autorytet tematyczny: trzy tematy na jednej stronie z różną liczbą kliknięć z Google, a autorytet strony jako ich suma
Strona to drużyna, podstrony to zawodnicy, tematy to dyscypliny.

Autorytet strony istnieje naprawdę, nie tylko w narzędziach SEO. Wyciek dokumentacji API Google z 2024 roku pokazał atrybut siteAuthority. Mocna domena pomaga nowym podstronom szybciej rankować.

Link przekazuje jednak autorytet konkretnej podstrony, na której stoi – nie całej domeny. Dlatego link z poradnika, który zbiera 100 kliknięć dziennie na małym blogu, daje więcej niż link z artykułu bez ruchu na wielkim portalu.

Autorytet to nie pokrycie tematu

Na LinkedInie regularnie widzę tezę, że autorytet tematyczny buduje się pokryciem tematu. Piszesz dwadzieścia albo pięćdziesiąt artykułów wokół jednego zagadnienia, łączysz je linkami i Google uznaje Cię za eksperta.

Ta teza myli przyczynę ze skutkiem. Strony z dużym autorytetem w temacie zwykle mają też dużo treści o nim. Autorytet masz jednak dopiero wtedy, gdy te treści zbierają kliknięcia z Google. Pięćdziesiąt artykułów bez ruchu to pięćdziesiąt stron poza wynikami – nie mają czego przekazać.

Google nie sprawdza, czy „pokryłeś temat”. Widzi za to, które wyniki ludzie wybierają i na których zostają. Z zeznań Pandu Nayaka w procesie przeciwko Google wiemy, że system Navboost pamięta kliknięcia na zapytania z ostatnich 13 miesięcy. Wyciek z 2024 roku pokazał atrybuty goodClicks i badClicks.

Moja najprostsza definicja: autorytet to kliknięcia, a autorytet tematyczny to Twoja pozycja na dane zapytanie. Google nie podaje proporcji między kliknięciami a linkami, więc to moja obserwacja z projektów, a nie oficjalna zasada.

Z tego wynika jedna praktyczna rzecz. Jeśli rankujesz na jedno zapytanie, łatwiej wchodzisz na bliskie zapytania z tymi samymi słowami. Strona, która zbiera kliknięcia na „opisy na Facebooka”, szybciej wejdzie na „opisy na Instagram”.

Skąd brać autorytet: kliknięcia, linki i linkowanie wewnętrzne

Autorytet ma trzy źródła. Dwa z nich masz w rękach od pierwszego dnia.

PageRank i linkowanie wewnętrzne: autorytet z kliknięć z Google i z linków z innych stron trafia do artykułu z ruchem, a link wewnętrzny przekazuje go stronie usługowej
Linki wewnętrzne nie tworzą autorytetu. Przenoszą ten, który już masz.

Linkowanie wewnętrzne daje najszybsze efekty, bo nie czekasz na nikogo z zewnątrz. Autorytet zebrany przez Twój artykuł z ruchem przekazujesz stronie usługowej – tej, która ma rankować na frazy sprzedażowe.

Jak przesunąć autorytet linkami wewnętrznymi

Najpierw autorytet, potem linki. Jeśli żadna podstrona nie ma jeszcze kliknięć, nie ma czego przekazywać. Jeśli ma, robię to w Google Search Console:

  1. Znajdź dawcę. W raporcie Skuteczność otwórz kartę Strony i posortuj ją po kliknięciach. Dawca to podstrona, która ma kliknięcia z Google.
  2. Znajdź biorcę. Na karcie Zapytania szukaj fraz z pozycją mniej więcej od 8 do 20. Biorca to podstrona, której brakuje niewiele do strefy kliknięć.
  3. Wstaw link. W treści dawcy, wysoko, w zdaniu na temat. Anchor to główna fraza biorcy.
  4. Sprawdź efekt po 2–3 tygodniach. Patrz na pozycję biorcy na tej jednej frazie, a nie na średnią pozycję całej podstrony.

Mity o PageRanku

FAQ

Czym jest PageRank?

PageRank to algorytm Google, który mierzy autorytet strony na podstawie linków do niej. Każdy link to głos zaufania, a głos zaufania od mocnej strony waży więcej.

Czy Google nadal używa PageRanku?

Tak. Dokumentacja Google Search Central nazywa PageRank częścią podstawowych systemów rankingowych. W 2016 roku zniknął tylko publiczny pasek w przeglądarce.

Jak sprawdzić PageRank strony?

Nie da się, bo Google go nie pokazuje. Najlepszy zamiennik to kliknięcia w Search Console: podstrona, która zbiera kliknięcia z Google, ma autorytet do przekazania.

Czy PageRank wymyślił Google?

PageRank wymyślili Larry Page i Sergey Brin na Uniwersytecie Stanforda, zanim powstał Google. Patent należał do Stanfordu, a Google miał na niego licencję.

Czy nazwa PageRank pochodzi od Larry’ego Page’a?

Tak. Nazwa łączy nazwisko Larry’ego Page’a z angielskim słowem „page”, czyli strona internetowa.

Czym różni się autorytet strony od autorytetu tematycznego?

Autorytet strony dotyczy całej domeny, a autorytet tematyczny – jednego tematu, podstrony albo zapytania. Autorytet strony to suma autorytetu tematycznego jej podstron.

Źródła

  • Sergey Brin, Lawrence Page, „The Anatomy of a Large-Scale Hypertextual Web Search Engine”, Uniwersytet Stanforda, 1998
  • Patenty US 6,285,999 (PageRank) i US 7,716,225 (model rozsądnego internauty)
  • Google Search Central, „A guide to Google Search ranking systems”, stan na listopad 2026
  • Google Search Central, „Evolving nofollow – new ways to identify the nature of links”, wrzesień 2019
  • Gary Illyes, wpis na Twitterze, luty 2017
  • Notatki z rozmowy z HJ Kimem, dowód PXR0356 w sprawie USA przeciwko Google, luty 2025
  • Zeznania Pandu Nayaka w sprawie USA przeciwko Google, październik 2023
  • Wyciek dokumentacji Google Content Warehouse API, maj 2024
Przewijanie do góry
Share via
Copy link